Etyka zawodowa w księgowości?

0

Stowarzyszenie-Księgowych-w-PolsceEtyka zawodowa to pojęcie kojarzące się głównie z profesją lekarza czy policjanta. Rzadko kiedy stosowane jest za to w stosunku do księgowych. I zdecydowanie jest to błąd – w świecie rządzonym tak naprawdę finansami, to właśnie księgowi powinni na równi z innymi zawodami zaufania publicznego czuć w sobie potrzebę uczciwego i profesjonalnego wykonywania swojego zawodu. Być może w ich rękach nie leży zdrowie ludzi, ale ich zachowanie może bardzo poważnie wpływać na wiele ważnych aspektów życia pracowników firm, kontrahentów czy właścicieli przedsiębiorstw.

Od uczciwości księgowego zależy bardzo wiele – pomijając nawet sprawy stricte finansowe, bardzo często w grę wchodzi też dobre imię całej firmy lub morale pracowników. Od księgowych wymaga się przede wszystkim profesjonalizmu – i bynajmniej nie chodzi tutaj jedynie o biegłość w paragrafach. Etyka księgowego wymaga ciągłego szkolenia się w swoim fachu, gdyż od znajomości obowiązujących reguł i ustaw zależy zwykle cała jego praca. A na jego pracy opiera się często całe przedsiębiorstwo. Wszelkie rozliczenia, świadczenia i statystyki mogą być przyczyną wielkiego sukcesu firmy lub też przyczynić się do jej upadku – oto najważniejszy powód, dla którego osoba rzetelnego rachmistrza jest jedną z najważniejszych w firmie.

Etyka to oczywiście też konieczność zachowania uczciwości w sprawach ocierających się o przestępstwo. Księgowi sprawują pieczę i kontrolę nad najbardziej newralgicznym aspektem biznesu – pieniędzmi. Taka władza stawia ich często przed niebezpiecznymi pokusami, których efektem może być poważne śledztwo. Aspekty etyczne dotyczyć też mogą tak zwanej „kreatywnej księgowości”. Czasami działania dążące do ominięcia prawa – szczególnie podatkowego – nie są podyktowane prywatnymi intencjami samego księgowego, ale narzucone niejako z góry przez pracodawcę. Takie działania mogą być bardzo korzystne z punktu widzenia samych finansów, ale mogą spotkać się z negatywnym odbiorem społecznym i być przyczyną prywatnych rozterek moralnych osób zatrudnionych w księgowości. Spryt i dobra znajomość prawa u księgowego może przynieść pracodawcy bardzo wymierne korzyści związane z ulgami podatkowymi, kreatywnym omijaniem przepisów i uzyskiwaniem innych korzyści z pogranicza legalności. Czy jednak jest to prawidłowa postawa w stosunku do państwa i społeczeństwa? Tutaj do głosu dochodzić powinno sumienie i szerokie spojrzenie na obowiązki uczciwego obywatela i przedsiębiorcy.

Czy zatem potrzebny jest jakiś bardziej sprecyzowany kodeks etyki przeznaczony dla osób związanych z rachunkowością? Możliwe, że przydałaby się taka pozycja. Być może rozjaśniłaby wiele nieporozumień dotyczących trudnej do zdefiniowania granicy pomiędzy działaniami etycznymi i nieetycznymi oraz stała się podkładką pod wiele trudnych spraw, w których należy obiektywnie ocenić decyzje swoje oraz swoich przełożonych. Póki co, taki kodeks zależy jest jedynie od indywidualnej oceny swojej pracy i związanych z nią czynności oraz poczucia odpowiedzialności wobec społeczeństwa i organów państwowych.

Etat a umowa o dzieło

0

images (6)Czy pracodawca, który posiada z pracownikiem umowę na pracę na pełen etat może dodatkowo podpisać z nim umowę o dzieło? Na przykład w sytuacji gdy pracownik pełni w firmie obowiązki grafika, to czy możliwe jest zawarcie dodatkowej umowy o dzieło na tłumaczenie tekstów?

Jak najbardziej. Każdy pracodawca ma możliwość dowolnego zawarcia dodatkowej umowy cywilnoprawnej ze swoim etatowym pracownikiem. Należy pamiętać, że taka umowa jest rozumiana raczej na zasadzie swoistego kontraktu pomiędzy zleceniodawcą a wykonawcom i nie podlega regułom prawa pracy. Umowa o dzieło dotyczy pewnych efektów pracy konkretnej osoby, które są wynikiem jej unikalnych zdolności, umiejętności, wiedzy i doświadczenia. Dlatego też prawo cywilne unika dokładnego precyzowania co może, a co nie może być „dziełem”. Mogą być to wszelkiego rodzaju teksty, artykuły, stworzona grafika, strona internetowa lub obraz. Twórca po wykonaniu zleconej pracy oddaje gotowe dzieło zleceniodawcy i otrzymuje za to ustaloną w umowie kwotę pieniędzy. Nie przeszkadza to w niczym normalnej pracy na etacie i nie jest zabronione przez żadne obowiązujące przepisy prawne.

Umowa o dzieło w przeciwieństwie do umowy o pracę nie podlega bowiem kierownictwu pracodawcy, a jedynie opiera się o jego życzenia i wskazówki. Ponadto w odróżnieniu od standardowego etatu, wykonanie dzieła nie przebiega w miejscu wskazanym przez zamawiającego. Można zatem pracować nad zleceniem w parku lub domu. W przeciwieństwie do pracy na etacie, nikogo nie interesuje czas oraz pory w jakich wykonywane są zlecone w umowie o dzieło zadania. Z jednej strony jest to ogromna zaleta, gdyż zleceniobiorca pracuje w elastycznie i w dowolnie wybranym czasie, ale jednocześnie nie może liczyć na żadne nadgodziny lub dodatkowe wynagrodzenie za pracę w godzinach nocnych. Jedynym ograniczeniem bywa tutaj termin oddania gotowej pracy. Jeżeli więc pracownik czuje się na siłach by po godzinach pracy etatowej dodatkowo zarabiać na zleconych zadaniach – nie ma żadnych przeciwskazań prawnych. Tak naprawdę wszystko zależy tutaj od pracodawcy i pracownika, którzy zawierają między sobą normalną umowę cywilnoprawną.

Warto zaznaczyć, że dzieła zaznaczonego w umowie, nie trzeba wykonywać własnoręcznie (chyba, że jest to wyraźnie odnotowane w jej treści). Całość lub część zlecenia można zlecić osobom trzecim. Przepisy nie regulują także sztywnej formuły takiej umowy. Umowa o pracę jest zawsze zawierana w postaci pisemnej, podczas gdy umowa cywilnoprawna może zostać zawarta również w formie ustnej. Mimo to zawsze warto jest spisać tekst ustaleń – unika się w ten sposób wszelkich niejasności, a ewentualne dowodzenie nieścisłości staje się znacznie prostsze i oczywiste. Kodeks cywilny jednak nie przewiduje jednak takiej samej ochrony umów o dzieło jak kodeks pracy. Nie ma tutaj mowy odprawach, urlopach macierzyńskich czy chorobowym. Przy jednoczesnym zawieraniu umowę o pracę i umowę o dzieło, każdy z tych dokumentów należy traktować oddzielnie i nie łączyć ich w znaczeniu prawnym. Z punktu widzenia paragrafów bowiem te umowy zostały podpisane z dwoma różnymi osobami – pracownikiem etatowym oraz zleceniobiorcą na zasadach cywilnoprawnych.

Czym jest spółka cywilna?

0

Business handshake and business people

Spółka prawa cywilnego to tak właściwie umowa opisana w kodeksie cywilnym. Spółka cywilna nie posiada osobowości prawnej, gdyż jest to konstrukcja oparta na prawie zobowiązań(art. 860-875 Kodeksu cywilnego). W przypadku spółki cywilnej podmiotami prawa pozostają wspólnicy spółki cywilnej. Dlatego też spółka cywilna nie ma własnego mienia, a nabywane prawa i zaciągane zobowiązania wchodzą do wspólnego majątku wspólników, która staje się ich współwłasnością łączną. Przy zawarciu umowy to wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego np. poprzez wniesienie wkładu. Zawarcie umowy spółki cywilnej powinno być na piśmie dla celów dowodowych. Spółka cywilna to przede wszystkim stałość jej składu osobowego, co jest ułatwione przez np. utrudnione wystąpienie ze spółki.

Do reprezentowania spółki jest uprawniony, a jednocześnie zobowiązany każdy ze wspólników. Uchwała nie jest wymagana w przypadku czynności zwykłego zarządu. Do spełnienia celu spółki konieczne jest stworzenie majątku wspólnego(powstaje z praw wniesionych w postaci wkładów – wniesienie własności rzeczy lub prawa ich używania) oraz z usług wspólników. Wkłady wspólników są równe, a za zobowiązania zaciągnięte w związku z działalnością spółki wspólnicy są odpowiedzialni solidarnie zarówno majątkiem wspólnym jak i indywidualnym, co oznacza, że wierzyciel może żądać zapłaty całego długu związanego z działalnością spółki od wszystkich wspólników łącznie, od kilku z nich lub od każdego z nich z osobna. O ile umowa nie stanowi inaczej udział w zyskach i stratach jest równy. Nie wolno wykluczyć wspólnika od udziału w zyskach.
Umowa spółki cywilnej może zostać rozwiązana przez sąd w razie wystąpienia ważnych powodów na żądanie każdego ze wspólników. Istnieje również możliwość rozwiązania spółki z dniem ogłoszenia upadłości wspólnika. W tej sytuacji zastosowanie znajdują odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Aktualnie spółkę cywilną można przekształcić w spółkę jawną przy zgodnej woli wspólników.

Wspólnikiem spółki cywilnej może być osoba fizyczna, osoba prawna oraz tzw. ułomna osoba prawna. Moment powstania spółki jest związany z z chwilą zawarcia jej umowy. Z kolei umowa spółki cywilnej powinna zwierać takie elementy jak określenie osoby wspólników, wspólny cel gospodarczy, wnoszone wkłady(określenie rodzaju i ilości), nazwę spółki, kwestie dotyczące spółki jak podejmowania decyzji w spółce, reprezentacji, czyli występowania w imieniu spółki wobec osób trzecich, udział w zyskach i stratach, kwestie dotyczące podziału i wypłaty zysków w trakcie trwania spółki, a także określenie jej roku obrachunkowego.

Warto wiedzieć przed założeniem spółki cywilnej, że każdy wspólnik odpowiada solidarnie za całość zobowiązań, w tym za długi podatkowe i składkowe spółki, ponadto spółka nie ma podmiotowości prawnej, nie przysługuje jej status przedsiębiorcy, każdy ze wspólników jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od dochodu osiągniętego ze spółki.

Dobra księgowa na wagę złota?

0

pobrany plikProwadzenie przedsiębiorstwa wymaga dobrze wykonywanej księgowości. Pozwala to na uniknięcie w przyszłości problemów z prawem czy Urzędem Skarbowym. Księgowość zawsze wie więcej o firmie niż jej właściciel. Księgowość to dział, w którym konieczne jest ciągłe doszkalanie i uzupełnianie wiedzy ze względu na szybko zmieniające się przepisy. Księgowość to również dział umiejący doradzić szefowi, jak powinien inwestować i jakich inwestycji powinien unikać. Księgowość to dział, z którego zdaniem liczy się cały zarząd.
Księgowość to element składowy rachunkowości. Księgowość ma na celu gromadzenie, przetwarzanie i przechowywanie danych, a następnie udostępnianie danych na temat wydarzeń mających wpływ na zmianę wielkości majątku, zdolność płatniczą czy strukturę majątku. Księgowość to przede wszystkim prowadzenie ksiąg rachunkowych. Księgowość odzwierciedla działalność gospodarczą i sytuację majątkową obsługiwanej jednostki. Księgowość obejmuje rejestrację zmian w składnikach majątku oraz źródłach jego pochodzenia. Księgowość prowadzi księgowy. Główny księgowy przejmuje odpowiedzialność za prowadzenie księgowości danej firmy. Do zadań głównego księgowego należą takie działania jak prowadzenie rachunkowości danej jednostki, dysponuje środkami pieniężnymi, wykonuje wstępną kontrolę zgodności operacji gospodarczych i finansowych z planem finansowym, ponadto zajmuje się wstępną kontrolę kompletności i rzetelności dokumentów dotyczących operacji gospodarczych i finansowych. Działalność księgowego oparta jest o przepisy ustawy o rachunkowości, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i ustawy – Ordynacja podatków, a także zwyczajów przyjętych w danej firmie.

Obowiązki księgowego wynikające z ustaw to sporządzanie dokumentacji, prowadzenie ksiąg rachunkowych, dokonywanie wyceny aktywów i pasywów, ustalanie wyniku finansowego, gromadzenie, grupowanie, przechowywanie dowodów księgowych, sporządzanie sprawozdań finansowych oraz współpraca z biegłym rewidentem. Określenie księgi rachunkowe obejmuje takie dokumenty jak dziennik, księgę główną, księgi pomocnicze, wykaz składników aktywów i pasywów oraz różnego rodzaju zestawienia( obrotów i sald).
Księgowy powinien posiadać pełnię praw publicznych, pełną zdolność do czynności cywilnoprawnych oraz być osobą nie karaną za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi oraz za przestępstwo skarbowe. Dodatkowo księgowy powinien wykazać się co najmniej trzyletnią praktyką w księgowości, posiadać wykształcenie magisterskie lub równorzędne oraz ukończyć studia podyplomowe z zakresu rachunkowości lub zdać egzamin sprawdzający kwalifikacje osób ubiegających się o certyfikat księgowy. Od 2014 roku księgowym może być osoba posiadająca pełną zdolność do czynności prawnych oraz spełniająca warunek niekaralności. Ma to na celu deregulację zawodu i dostęp do zawodu księgowego znacznie się ułatwił. Nowoczesny księgowy to osoba wykazująca się wiedzą z zakresu rachunkowości, posiadająca informacje i umiejętności z mikro- i makroekonomii, prawa spółek, prawa podatkowego.

Dlaczego umowy śmieciowe

0

bin_tUmowa śmieciowa to publicystyczne określenie umowy cywilnoprawnej, która jest zawierana między pracodawcą a pracownikiem. Związki zawodowe określają mianem śmieciowej każdą umowę, która jest zawierana na czas inny niż na czas nieokreślony. W ten sposób w szczególności są traktowane umowy cywilnoprawne(umowa o dzieło, umowa zlecenia), umowa o pracę na czas określony.

Celem zawierania umów śmieciowych są obniżenie kosztów pracy, zwiększenie elastyczności zatrudnienia, obniżenie kosztów zwalniania pracowników czy też unikanie zapłaty pracownikowi za wydłużony czas pracy i nadgodziny.

Osoby zatrudnione na podstawie umowy o dzieło nie posiadają ubezpieczenia zdrowotnego i emerytalnego, brak jest ochrony pracy, płacy czy prawa do urlopu. W takim przypadku nie ma możliwości uzyskania kredytu, nikt na takiej umowie nie myśli o założeniu rodziny. Umowy takie oznaczają brak stabilizacji.

Umowy śmieciowe oznaczają w przypadku sporu z pracodawcą właściwość sądu cywilnego, a nie sądu pracy, brak jest ochrony tego wynagrodzenia przed egzekucją komorniczą, jak ma to miejsce w przypadku wypłaty pochodzącej z etatu. Brak jest możliwości przynależenia do związków zawodowych na umowie śmieciowej. Aktualnie Państwowa Inspekcja Pracy nie ma prawa na reakcję w obronie zatrudnionych na umowach cywilnoprawnych. Dodatkowo osoby pracujące na etacie i osoby wykonujące tą samą pracę, lecz na umowie cywilnoprawnej powinny posiadać jednakowe świadczenia związane z wypadkami przy pracy.

Umowy cywilnoprawne jak umowa o dzieło czy umowa zlecenia sprawiają, że pracodawca nie ponosi żadnych obciążeń. Poważnym problemem społeczeństwa jest również fakt, że osoby na umowach cywilnoprawnych coraz częściej są zależni ekonomicznie od rodziców i coraz dłużej pozostają w domach rodzinnych nie zakładając rodziny.

Dodatkowo umowy o dzieło czy zlecenia są atrakcyjne dla pracowników, gdyż nie wymagają ścisłych godzin pracy czy miejsca wykonywania pracy, a jedynie końcowy termin realizacji. Pozwala to na zarządzanie czasem pracy w sposób elastyczny. Poza tym od takich umów można odliczyć koszty uzyskania przychodu, które są na poziomie 20% lub 50%.

Na pewno umowy cywilnoprawne negatywnie wpływają na usamodzielnianie się młodych pracowników. Poza tym umowa śmieciowa jest czasem jedyną alternatywą dla młodych. Umów śmieciowych nie obejmują przepisy o płacy minimalnej. Pracownik zatrudniony na podstawie umowy śmieciowej nie może wliczyć tego okresu do stażu pracy. Umowy cywilnoprawne są bardzo atrakcyjne dla pracodawcy, gdyż gwarantują niższe koszty w porównaniu z umową o pracę. Należy pamiętać o fakcie, że w celu rozróżnienia umów ważna jest ich treść, a nie nazwa jaką nadały jej strony. W przypadku zawierania umów cywilnoprawnych, gdy powinna być zawarta umowa o pracę jest traktowane jako wykroczenie przeciwko prawom pracownika, które może być ukarane przez Państwową Inspekcję Pracy mandatem w wysokości do 2 tys. zł. Po skierowaniu sprawy do sądu możliwe jest wymierzenie kary grzywny w wysokości od 1 tys. do 30 tys. zł.

Rodzaj sposobów rekrutacji

0

zaangazowanie-kandydat2 (1)Rekrutacja, czyli co? Rekrutacja obejmuje proces naboru osób do danej organizacji czy na określone stanowisko. Rekrutację można podzielić pod względem sposoby pozyskania kandydata na zewnętrzną(kandydaci poszukiwani są poza organizacją poszukującą pracownika) i wewnętrzną(nowi pracownicy poszukiwani są w organizacji, co następuje poprzez awans lub przesunięcia poziome). Z kolei przy rekrutacji ze względu na szerokość rynku pracy, na którym są poszukiwani pracownicy wyróżniamy rekrutację wąską(nieliczne grono osób, specjaliści w danej branży) i szeroką(informacja o naborze trafia do szerokiego grona odbiorców).

Zazwyczaj pierwszym etapem zdobywania pracy jest rozmowa kwalifikacyjna. Jest to etap, na którym przyszły pracownik może zaprezentować swoje możliwości, potencjał, osiągnięcia, a nawet swoją osobowość. Przygotowuj ac się do rozmowy kwalifikacyjnej do danego przedsiębiorstwa warto poznać obszary działalności przyszłej firmy, przemyśleć odpowiedzi na najbardziej prawdopodobne pytania związane ze specyfiką zawodu. Należy pamiętać o stosownym stroju na rozmowę kwalifikacyjną, warto zaplanować dojazd tak, aby się nie spóźnić. W trakcie rozmowy należy mówić wolno, spokojnie i zrozumiale. Najlepiej jest udzielać odpowiedzi zgodnych z własnymi przekonaniami, pamiętać o zasadach dobrego wychowania oraz dyskrecji. Po pozytywnym dla kandydata przejściu tego etapu rekrutacji, może być poddany dalszym zabiegom mającym wyłonić przyszłego pracownika. Kolejny etap jest już bardziej szczegółowy i może być związany ze specyfiką stanowiska. Jedną z najczęściej wykorzystywanych metod rekrutacji to assessment center, które polega na ocenie przyszłego pracownika na podczas symulacji pewnych zdarzeń. Tematyka assessment center obejmuje obszary od zagadnień psychologicznych po zadania matematyczne. Dla przyszłych pracowników konstruowane są testy( psychologiczne, merytoryczne, językowe), które mają na celu ocenę zdolności przyszłego pracownika. Do rozwiązywania różnego rodzaju testów można się przygotować zapoznając się z testami opublikowanymi w internecie, co pozwoli zapoznać się ze specyfiką tych testów.

Technika rekrutacji jest wybierana według wymagań stanowiska pracy i może przybrać postać rozmowy kwalifikacyjnej, wywiadu indywidualnego, assessment center, testów psychometrycznych, testów wiedzy bądź kompetencji, studium przypadku, ćwiczeń sytuacyjnych, referencji, wywiadu panelowego czy innych form.
Assessment centre to dosłownie ośrodek oceny, w trakcie którego przyszły pracownik musi rozwiązać symulowane sytuacje i zadania. Cały proces oceny obejmuje połączenie kilku metod. Przykładowymi testami symulacyjnymi są prezentacja, analiza problemu, koszyk zadań, rozwiązanie problemu, rozmowa z podwładnym. Z kolei pojawiające się testy mogą być to testy psychologiczne, psychometryczne, inteligencji, językowe, merytoryczne, umiejętności, praktyczne.

Wszystkie te metody mają na celu wyłonienie najlepszego kandydata na stanowisko z odpowiednimi kwalifikacjami.

Podatek dochodowy zmorą przedsiębiorców

0

NIEGOT_Fiskus_rozliczy_5434858Każdy przedsiębiorca, niezależnie od rodzaju czy wielkości prowadzonej działalności, musi płacić podatek dochodowy. Udział obciążeń fiskalnych w kosztach spółki jest bardzo duży, stąd równie istotna jest optymalizacja podatkowa. Wybór najlepszej dla danego przedsiębiorstwa formy opodatkowania jest jednym z ważniejszych kroków przy prowadzeniu firmy. O ile wielkie instytucje zatrudniają w tym celu specjalistów, małe podmioty muszą same uporać się z doborem formy opodatkowania.

Mikroprzedsiębiorstwa mogą rozliczać się z Urzędem Skarbowym, korzystając z jednej z czterech form opodatkowania: ryczałtu ewidencjonowanego, karty podatkowej, podatku liniowego lub progresywnego. Czym różnią się poszczególne formy i na co zwrócić uwagę, decydując się na którąś z nich?

Zaletami karty podatkowej i ryczałtu ewidencjonowanego jest ich uproszczenie. To rozwiązanie dla tych, którzy nie lubią „papierkowej roboty”. Mniejsze obowiązki w zakresie prowadzenia dokumentacji dedykowane są jednak określonym rodzajom działalności – z karty podatkowej (czyli podatku w formie ustalonej stawki kwotowej, niezależnie od wysokości dochodu) mogą korzystać przedsiębiorcy prowadzący np. działalność usługowa lub wytwórczą. Określone usługi odpowiadają określonym w ustawie stawkom podatku. Te zależne są również od liczby zatrudnianych pracowników i miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Kolejna z uproszczonych form opodatkowania – ryczałt ewidencjonowany – polega na obliczaniu podatku na podstawie wykazanych przychodów – bez pomniejszania ich o koszty uzyskania. Stawki ryczałtu są zależne od rodzaju prowadzonej działalności.

Wybór opodatkowania na zasadach ogólnych (czyli podatku progresywnego lub liniowego) wiąże się z koniecznością prowadzenia przez przedsiębiorcę pełnej ewidencji księgowej. Należną kwotę podatku wylicza się w tym przypadku, mnożąc ustalony dochód (pomniejszony m.in. o ulgi podatkowe) według obowiązującej skali. Ta forma opłaca się szczególnie tym, którzy wykazują znaczne starty z lat ubiegłych, mają wysokie koszty prowadzenia działalności lub ponoszą inne wydatki, o które może zostać pomniejszona kwota podatku.

Złożoność form opodatkowania sprawia, że podjęcie decyzji o sposobie rozliczania z Urzędem Skarbowym nie należy do najłatwiejszych. Warto w tym celu wyodrębnić czynniki decyzyjne, którymi może kierować się przedsiębiorca, ustalając strategię podatkową. Co ważne, tylko podatek progresywny jest formą opodatkowania, na którą może zdecydować się każdy, pozostałe wiążą się z ograniczeniami. Jedną z pierwszych zmiennych, jaką powinno się tu rozważyć, jest liczba zatrudnionych pracowników. Jeśli w firmie pracuje więcej niż pięć osób, to nie można skorzystać z karty podatkowej. Zatem już na wstępie rozważań nasze pole możliwości zostanie zmniejszone o jedną z opcji płacenia podatku. Podobnie dzieje się, jeśli chodzi o wielkość sprzedaży. Jeśli obrót w poprzednim roku podatkowym wyniósł więcej niż 150 000 euro, przedsiębiorca nie może korzystać z ryczałtu ewidencjonowanego. Podobne ograniczenia w zakresie wyboru formy opodatkowania dotyczącą np. zakresu prowadzonej działalności. Pokazuje to, że ustalanie strategii podatkowej warto rozpocząć nie od rozważania możliwości, ale ograniczeń. Po co wyliczać korzyści płynące np. z karty podatkowej, jeśli okaże się, że nie możemy z tego rozwiązania w ogóle korzystać? Zanim zatem przedsiębiorca zacznie liczyć, szukać dodatkowych ulg czy innej klasyfikacji kosztów, powinien przeanalizować determinanty, które mogą całkowicie usunąć niektóre formy opodatkowania z pola jego rozważań.

Outsourcing

0

pobrany plik (1)W dobie specjalizacji usług outsourcing staje się coraz bardziej popularnym rozwiązaniem. Przedsiębiorstwa, chcąc skupiać się głównie na swojej podstawowej działalności, zlecają zewnętrznym firmom nie tylko usługi, takie jak: sprzątanie lub ochrona, ale też doradztwo prawne, obsługę podatkową czy rachunkową. Jakie korzyści może przynieść powierzenie prowadzenia księgowości podmiotowi zewnętrznemu?

Po pierwsze – mniejsze koszty. Jeśli zlecamy rachunkowość innej firmie, nie potrzebujemy już własnej księgowej czy fakturzystki. Odchodzą zatem koszty wynagrodzenia i składek, ale nie tylko – nie kosztuje nas również rekrutacja, szkolenia czy aspekty techniczne – im mniej pracowników, tym mniej włączonych komputerów, a tym samym mniejsze rachunki, np. za prąd. Rozwiązanie jest tym korzystniejsze, że wydatki na obsługę biura można wliczyć w koszty prowadzenia działalności.

Po drugie – oszczędność czasu. Brak konieczności zastanawiania się nad rozwiązaniami z zakresu księgowości to oszczędność nie tylko pieniędzy, ale też cennego czasu. Mając spokojną głowę, że naszymi rachunkami zajmują się profesjonaliści, możemy w pełni skupić się na podstawowej działalności przedsiębiorstwa. Tym bardziej, że firmy outsourcingowe oferują również kompletne analizy i sprawozdania, co ułatwia i przyspiesza podejmowanie pewnych decyzji przez kadrę kierowniczą.

Po trzecie – wysoka jakość usług. O ile standardowej firmy raczej nie stać na stałe szkolenia swojej księgowej, to podmioty, które specjalizują się w usługach rachunkowych, bazują właśnie na wiedzy pracowników. Tak jak firma budowlana inwestuje w szkolenia dla inżynierów, a nie księgowej, tak przedsiębiorstwa, których ofertą jest właśnie prowadzenie dokumentacji, pilnują, by pracownicy doskonalili stale swoje umiejętności. Ponadto pracują oni na dokumentacji różnorodnych podmiotów, dzięki czemu zdobywają szerokie i unikatowe doświadczenie.

Po czwarte – zmniejszenie ryzyka. Przenosząc księgowość na firmę zewnętrzną, przenosimy na nią również odpowiedzialność za prowadzoną dokumentację i wdrażane rozwiązania. Jeśli pewne działania zostały zrealizowane z naruszeniem przepisów prawa, to odpowiedzialność – zarówno finansową, jak i karną, ponosi tutaj biuro rachunkowe.

Zalet outsourcingu księgowości jest wiele, ale jak każde rozwiązanie i to ma również swoje wady. Podstawową jest ryzyko związane z korzystaniem z niesprawdzonych czy niezbyt profesjonalnych usług. Jest to oczywiście ryzyko jak najbardziej do wyeliminowania. Trzeba zdawać sobie sprawę, że na rynku wśród dobrych firm istnieją również podmioty bardzo słabe, a nawet takie, które mogą czerpać korzyści z przekazanej im dokumentacji firmy, np. sprzedając dane konkurencji. Są to przypadki skrajne, ale – wybierając firmę outsourcingową – należy wziąć pod uwagę podobne ryzyko i dobrze sprawdzić dany podmiot. Pomocne mogą być w tym opinie klientów, ale też istotne w tej pracy dokumenty, takie jak: licencja Ministra Finansów czy ubezpieczenie OC. Korzystanie z zewnętrznej księgowości jest więc rozwiązaniem opłacalnym, ale tylko wtedy, gdy dobrze przeanalizujemy nie tylko ofertę, ale i historię danej firmy.

Zarobki kobiet i mężczyzn

0

ID-100636751Wyrównanie zarobków kobiet i mężczyzn to cel, do którego główne organy i instytucje Unii Europejskiej dążą od lat. Wciąż jednak panie zarabiają średnio o kilkanaście procent mniej niż panowie. Oczywiście – w różnych krajach i na różnych stanowiskach wygląda to inaczej. Z roku na rok sytuacja ta się wyrównuje, a liczba Europejek aktywnych zawodowo wzrasta. Jeśli chodzi o wykształcenie, to panie już kilka lat temu przegoniły mężczyzn, stanowiąc w 2010 roku 60 % absolwentów uczelni wyższych.

Chociaż kobiety wciąż rzadziej zajmują stanowiska kierownicze niż mężczyźni, a wskaźnik ich zatrudnienia dalej nie dogania panów, to są branże, gdzie od lat niezmiennie królują właśnie pracownice – jedną z nich są kadry i płace, a bardziej współcześnie mówiąc: HR.

Powodem, dla którego wśród zatrudnionych w podobnych działach przeważają panie, może być przede wszystkim szereg stereotypowo „damskich” cech, jakie wydają się być niezbędne przy pracy w kadrach. To przede wszystkim umiejętność wykonywania kilku czynności jednocześnie, budowania i podtrzymywania relacji, ale też empatia i asertywność. Te cechy przydatne są podczas prowadzenia procesów rekrutacyjnych czy rozwiązywania konfliktów między współpracownikami, jednak praca w kadrach to także sterta dokumentów do wypełnienia – urlopy, wynagrodzenia, zwolnienia… tu również niezbędne wydają się być skrupulatność i podzielność uwagi, którymi częściej mogą pochwalić się panie niż panowie. Dlatego HR stawia na kobiety, a one wybierają tę drogę kariery, uznając ją za atrakcyjną nie tylko pod względem wykonywanych obowiązków, ale też zarobków. W ostatnich latach wynagrodzenia w branży HR w naszym kraju znacznie się poprawiły. W roku 2010 wzrost ten wynosił ponad 10 % w porównaniu z poprzednim rokiem, a średnie wynagrodzenie zasadnicze dla specjalistów HR wynosiło 5500 złotych.

Innym czynnikiem, który sprawia, że branżą HR rządzą kobiety, jest wybierany przez nich profil kształcenia. Panie znaczniej rzadziej niż mężczyźni decydują się na studia techniczne czy informatyczne. Wchodząc na rynek pracy z tzw. miękkim wykształceniem (np. po studiach z psychologii), często odnajdują swoje miejsce właśnie w działach związanych z zatrudnieniem i kadrami, podczas gdy panowie celują w firmy związane z nowymi technologiami, IT czy budownictwem.

Z badań wynika, że stosunek kobiet do mężczyzn w branży HR to nawet 70 do 30. Kolejnym powodem tej przewagi pań mogą być również… stereotypy. Jeśli od lat kadry kojarzą się właśnie z kobietami, to przedsiębiorca, licząc na specjalistę w branży, wyobraża sobie na tym stanowisku właśnie osobę płci żeńskiej. Mężczyzna może mu po prostu „nie pasować” do zespołu, bo przecież „w kadrach dominują panie”.

W ostatnich latach mocno zmienił się zakres działalności pionów HR. Rolą pracowników jest nie tylko rozliczanie urlopów, ale wymaga się od nich również kreatywności, pomysłowości i aktywnego zaangażowania w rozwój firmy. HR-owcy organizują szkolenia i motywują pracowników, przyczyniając się tym samym do zysku przedsiębiorstwa. Zakres działalności branży znacznie się zmienił, ale tendencja zatrudniania w kadrach głównie kobiet – wciąż pozostaje niezmienna.